நபிமார்களின் பணி1. சமூகத்தைச் சீர்படுத்துவதற்காக:
அல்லாஹ்வின் செய்தியை பெற்றுக் கொண்டு கூட்டாமல் குறைக்காமல் அப்படியே கூறுவது.
மெய்யாகவே நாம் ஒவ்வொரு சமூகத்தாரிடத்திலும், ''அல்லாஹ்வையே நீங்கள் வணங்குங்கள்; ஷைத்தான்களை விட்டும் நீங்கள் விலகிச் செல்லுங்கள்'' என்று (போதிக்குமாறு) நம் தூதர்களை அனுப்பி வைத்தோம்; எனவே அ(ந்த சமூகத்த)வர்களில் அல்லாஹ் நேர்வழி காட்டியோரும் இருக்கிறார்கள்; வழிகேடே விதிக்கப்பெற்றோரும் அவர்களில் இருக்கிறார்கள்; ஆகவே நீங்கள் பூமியில் சற்றுப்பயணம் செய்து, பொய்யர்களின் முடிவு என்ன ஆயிற்று என்பதைக் கவனியுங்கள். (16:36)
2. வஹீ பெற்று அறிவிப்பது:
(நபியே!) உமக்கு முன்னர் நாம் அனுப்பிய ஒவ்வொரு தூதரிடமும்; ''நிச்சயமாக (வணக்கத்திற்குரிய) நாயன் என்னைத் தவிர வேறு எவருமில்லை எனவே, என்னையே நீங்கள் வணங்குங்கள்'' என்று நாம் வஹீ அறிவிக்காமலில்லை. (21:25)
3. நல்வழிபடுத்துவது:
''நீங்கள் அல்லாஹ்வை அன்றி (வேறெவரையும், எதனையும்) வணங்காதீர்கள். நிச்சயமாக நான் நோவினை தரும் நாளின் வேதனையை உங்களுக்கு அஞ்சகிறேன்'' (என்று கூறினார்). (11:26)
4. நன்மாராயம் கூறுபவர், அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்தல்
இன்னும், (நபியே!) நாம் உம்மை மனித குலம் முழுமைக்கும் நன்மாராயங் கூறுபவராகவும் அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவராகவுமே யன்றி (வேறெவ்வாரும்) அனுப்பவில்லை ஆனால் மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் (இதை) அறியமாட்டார்கள். (34:28)
பணியின் விளைவு
செய்தியை சொன்னவுடன் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை பரிகாசம் செய்தார்கள், பொய் என்று கூறினார்கள், சூனியம் என்று கூறினார்கள், கவிஞன் என்று கூறினார்கள், துன்புறுத்தினார்கள், கொலையும் செய்தார்கள்.
இன்னும், (நபியே!) நிச்சயமாக உமக்கு முன்னர் வந்த தூதர்களும் (இவ்வாறே) பரிகசிக்கப் பட்டார்கள் - ஆனால் அவர்கள் பரிகாசம் செய்து கொண்டிருந்த (வேதனையான)து அவர்களை சூழ்ந்துக் கொண்டது. (21:41)
நபிமார்கள் பணி எத்திவைப்பது மட்டுமல்ல (பரிகாசம், பொய்பித்தல், விரட்டி அடித்தல், கொலை செய்தல் போன்ற) இன்னல்களை சகித்து பொருத்துக் கொள்ளுதலும் ஆகும்.
நபிமார்களை ஏற்றுக்கொண்ட மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்களின் நிலை:
ஆகவே, நாம் அவரையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும், நம்முடைய அருளைக்கொண்டு காப்பற்றினோம்; நம் வசனங்களைப் பொய்யெனக்கூறி, நம்பிக்கை கொள்ளாமல் இருந்தவர்களை நாம் வேரறுத்து விட்டோம். (7:72)
அப்போதும் அவர்கள் அவரைப் பொய்யரெனவே கூறினர்; எனவே, நாம் அவரையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும் கப்பலில் (ஏற்றிக்) காப்பாற்றினோம்; இன்னும் நம் வசனங்களைப் பொய்யெனக் கூறியவர்களை (பிரளயத்தில்) மூழ்கடித்தோம்; நிச்சயமாக அவர்கள் (உண்மை காண முடியா) குருட்டுக் கூட்டதாராகவே இருந்தனர். (7:64)
நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நபித்துவம் கிடைத்து 10 ஆண்டுகள் கழிந்த பின்னர் ஷவ்வால் மாதத்தில் நபி(ஸல்) அவர்கள் மக்காவை அடுத்துள்ள தாயிஃப்புக்கு ஏகத்துவத்தை எடுத்துக் கூறப் புறப்பட்டார்கள் மூடப்பழக்க வழக்கங்களில் மூழ்கிப் போயிருந்த தகீக் (அப்துயலீல்), மஸுத், ஹபீப் தோத்திரத்தாருக்கு நபிகளாரின் அழைப்புப்பணி செவிடன் காதில் ஊதிய சங்கானது. நபிகளாரை அவர்கள் சொல்லாலும் செயலாலும் தாக்கினர். ஹதீஸ்களில் இதனைக் காணும் போது உஹதுப் போரில் நபி(ஸல்) தாக்கப்பட்டு நிராகரிப்போரால் நிகழ்ந்த வேதனையைக் காட்டிலும் தாயிஃப் நகர மாந்தர்கள் இழைத்த கொடுமைகளின் வேதனை அதிகமாய் இருந்தது. பத்து நாட்கள் அழைப்புப் பணி அந்நேரத்தில் பயனற்றதாய் இருந்தது.
நபிகளாரை ஆதரிக்கும் கோத்திரத்தார்களுடன் எந்தவித வியாபார, கொடுக்கல் வாங்கல் திருமணம், பேச்சுவார்த்தைகள் எதுவும் முஹம்மது(ஸல்) தம் கொள்கையை விட்டு விடும் வரை அல்லது அவர் கொல்லப்படும் வரை வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என இணைவைப்பாளர்கள் தீர்;மானித்து பகீத் பின் அமீர் பின் ஹாஷிம் என்பவன் கைப்பட எழுதிய தீர்மானம் கஃபாவில் கட்டி தொங்க விடப்பட்டது விளைவு நபிகளாரை(ஸல்) அரவணைத்த அனைவரும் சமூகப் பகிஷ்காரம் செய்யப்பட்டனர். அபூதாலிபின் ஹாஷிஃப் கணவாய் என்ற இடத்தில் நபிகளின் அரவணைப்பாளர்கள் குடியேறினர். நபிகளுக்கு நபித்துவம் கிடைத்த ஏழாம் ஆண்டில் முஹர்ரமில் துவங்கிய இச்சமூகபகிஷ்காரம் மூன்றாண்டுகள் தொடர்ந்து நீடித்தது. பசிக்கொடுமையால் இலைதழைகளையும் மிருகங்களின் தோலையும் உண்டனர். குழந்தைகளின் அழுகுரல் வெகு தூரம் வரை எட்டியது. பசியின் பரிதாபத்தை கேள்வியுற்ற இளகிய மனங்கொண்டோர் உதவிய சில சந்தர்ப்பங்களைத் தவிர பயங்கரப் பஞ்சமே மூன்றாண்டுகால பகிஷ்கார வாழ்வில் தாண்டவமாடியது. இந்நிலையிலும் நபிகளாரின் ஏகத்துவப் பிரச்சாரம் ஓயவில்லை. தம்மைச்சார்ந்திருந்த மக்களிடம் ஓரிறைக் கொள்கை எடுத்துரைக்கப்பட்டது.
யாரை தூதர்களாக அனுப்பி இருக்கிறான்
(நபியே!) உமக்கு முன்னரும் மானிடர்களையே அன்றி (வேறெவரையும்) நம்முடைய தூதர்களாக நாம் அனுப்பவில்லை அவர்களுக்கே நாம் வஹீ அறிவித்தோம். எனவே ''(இதனை) நீங்கள் அறியாதவர்களாக இருந்தால் (நினைவுபடுத்தும்) வேதங்களுடையோரிடம் கேட்டுத் (தெரிந்து) கொள்ளுங்கள்'' (என்று நபியே! அவர்களிடம் கூறும்) - (21:7)
சில ஆதாரங்களை கொடுத்து அனுப்பினான்
இவர்களுக்குத்தான் நாம் வேதத்தையும், அதிகாரத்தையும், நபித்துவத்தையும் கொடுத்தோம்;. (6:89)
எல்லா நபிமார்களின் பெயர்களையும் குர்ஆனில் குறிப்பிடப்படவில்லை
திட்டமாக நாம் உமக்கு முன்னர் தூதர்களை அனுப்பியிருக்கின்றோம்; அவர்களில் சிலருடைய வரலாற்றை உமக்குக் கூறியுள்ளோம்; இன்னும் எவர்களுடைய வரலாற்றை உமக்குக் கூறவில்லையோ (அவர்களும்) அத்தூதர்களில் இருக்கின்றனர் (இவ்விருசாராரில்) எந்தத் தூதரும் அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி எந்த அத்தாட்சியையும் கொண்டு வருவதற்கு (அதிகாரமும்) இல்லை ஆகவே அல்லாஹ்வுடைய கட்டளை வரும் போது, (அனைவருக்கும்) நியாயமாகத் தீர்ப்பளிக்கப்படும்; அன்றியும், அந்த இடத்தில் பொய்யர்கள் தாம் நஷ்டமடைவார்கள். (40:78)
அல்லாஹ் நபிமார்களின் வரலாற்றைக் கூறுவதன் நோக்கம்
(நம்) தூதர்களின் வரலாறுகளிலிருந்து (இவை) யாவற்றையும் உம் இதயத்தைத் திடப்படுத்துவதற்காக உமக்குக் கூறினோம். இவற்றில் உமக்குச் சத்தியமும் நல்லுபதேசமும், முஃமின்களுக்கு நினைவூட்டலும் வந்து இருக்கின்றன. (11:120)
(நிச்சயமாக) அவர்களின் வரலாறுகளில் அறிவுடையோருக்கு (நல்ல) படிப்பினை இருக்கிறது இது இட்டுக்கட்டப்பட்ட செய்தியாக இருக்கவில்லை, மாறாக இதற்கு முன் உள்ள (வேதத்)தையும் இது உண்மையாக்கி வைக்கிறது. ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் இது விவரித்துக் காட்டுவதாகவும், நம்பிக்கை கொண்ட சமூகத்தவருக்கு நேர்வழியாகவும், ரஹ்மத்தாகவும் இருக்கிறது.(12:111)
நாம் நாடியிருந்தால், நம் அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு அவனை உயர்த்தியிருப்போம்; எனினும் அவன் இவ்வுலக வாழ்வை(யே சதமென) மதித்து, தன்னுடைய இச்சைகளையே பின்பற்றினான்; அவனுக்கு உதாரணம் நாயைப் போன்று, அதை நீர் விரட்டினாலும் நாக்கைத் தொங்க விடுகிறது, அல்லது அதை நீர் விட்டு விட்டாலும் நாக்கைத் தொங்க விடுகிறது - இதுவே நம் வசனங்களைப் பொய்யெனக் கூறும் கூட்டத்தாருக்கு உதாரணமாகும் - ஆகவே அவர்கள் சிந்தித்து நல்லுணர்வு பெறும் பொருட்டு (இத்தகைய) வரலாறுகளைக் கூறுவீராக.(7:176)
நபி மார்களை அனுப்பும் முன் அவர்களுடன் அல்லாஹ் உடன்படிக்கை செய்கின்றான்.
(நபியே! நம் கட்டளைகளை எடுத்துக் கூறுமாறு) நபிமார்(கள் அனைவர்)களிடமும், (சிறப்பாக) உம்மிடமும்; நூஹ், இப்ராஹீம், மூஸா, மர்யமுடைய குமாரர் ஈஸா ஆகியோரிடமும் வாக்குறுதி வாங்கிய போது, மிக்க உறுதியான வாக்குறுதியையே அவர்களிடம் நாம் வாங்கினோம்.(33:7)
எனவே உண்மையாளர்களாகிய (அத்தூதர்களிடம்) அவர்கள் (எடுத்துக் கூறிய தூதின்) உண்மையை பற்றி அல்லாஹ் கேட்பான்; (அவர்களை நிராரித்த) காஃபிர்களுக்கு அல்லாஹ் நோவினை தரும் வேதனையைச் சித்தம் செய்திருக்கின்றான்.(33:8)
மறுமையில் நபி நூஹ்(அலை) அவர்கள் அழைக்கப்படுவார்கள். அவர்கள், இதோ வந்துவிட்டேன் என் இறைவா! கட்டளையிடு காத்திருக்கிறேன் என்று பதிலளிப்பார்கள். அப்போது அவர்களிடம் (நமது செய்தியை மக்களுக்கு) நீங்கள் எடுத்துரைத்துவிட்டீர்களா? என்று இறைவன் கேட்பான். அவர்கள், ஆம் (எடுத்துரைத்துவிட்டேன்) என்று சொல்வார்கள். அப்போது அவர்களுடைய சமுதாயத்தாரிடம் உங்களுக்கு இவர் (நம் செய்தியை) எடுத்துரைத்தாரா? என்று கேட்கப்படும். அதற்கு அவர்கள், எங்களிடம் எச்சரிப்பவர் எவரும் வரவில்லை என்று சொல்வார்கள். அப்போது அல்லாஹ், உங்களுக்கு சாட்சியம் சொல்கின்றவர் யார்? என்று (நூஹ் நபியிடம்) கேட்க, அவர்கள் முஹம்மதும் அவருடைய சமுதாயத்தினரும் என்று பதிலளிப்பார்கள். அவ்வாறே அவர்களும் நூஹ்(அலை) அவர்கள் (தம் சமுதாயத்தாருக்கு இறைச்செய்தியை) எடுத்துரைத்துவிட்டார்கள் என்று சாட்சியம் அளிப்பார்கள். மேலும் இறைத்தூதர் உங்களுக்கு சாட்சியாக இருப்பார். இதையே இவ்வாறே உங்களை நாம் நடுநிலையான சமுதாயமாக ஆக்கினோம். நீங்கள் மக்களுக்கு சான்று வழங்குபவர்களாகவும் இதை;தூதர் உங்களுக்கு சான்று வழங்குபவராகவும் திகழ்ந்திட வேண்டும் என்பதற்காக எனும் (2-143) இறைவசனம் குறிக்கின்றது. நடுநிலையான (வசத்) என்பதற்கு நீதியான என்று பொருள். இதை அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். ஆதாரம்: புகாரி
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக